Kategoria: Leksykon postaci

Czego potrzebują polskie nauki filologiczne?

Filologia – jak każda inna dyscyplina wykładana na polskich uczelniach wyższych – potrzebuje reformy. Rozmawiając ze studentami tego kierunku, możemy się bowiem dowiedzieć, że wiele wykładów pozostawia sporo do życzenia, że poziom – bez względu na to, o jakiej filologii mówimy – mógłby być wyższy, że studenci narzekają na wykładowców i ich kompetencje itd. Jak więc uzdrowić polską filologię (polską w sensie: wykładaną na polskich uczelniach)? Najlepszym rozwiązaniem byłoby ograniczenie przewodów doktorskich. Dziś doktoraty robi bowiem każdy, podobnie jak kiedyś robiono magisterki. A przez to poziom wykładów filologicznych (ale tak naprawdę nie tylko ich) spada.

Nauki filologiczne powinny czerpać ze wzorców zachodnich. Na zagranicznych uczelniach wprowadza się nowe metody uczenia, native speakerzy są standardem, uczenie języka przebiega w zupełnie innych warunkach, niż nasze. Natomiast w Polsce wciąż trzymamy się kanonu nauczania, który został wypracowany przed latami i być może właśnie dlatego wygląda to, jak wygląda.

Jestem nauczycielem z długoletnim stażem prowadzenie tego bloga to moja pasja, bardzo to się cieszę, ze trafiłeś na ten serwis, podzielę się z Tobą moją wiedzą dotyczącą świata nauki. Zapraszam do czytania!

KUMARBI – „Ojciec Bogów”

19_58718678

Odpowiednik (pierwowzór?) greckiego Kronosa, utożsamiany też z babilońskim Enlilem (choć czasem w mit. hetyckiej Enlil i K. występują obok siebie). Wg teogonii hurycko-hetyckiej, pierwotnie królem nieba był Alalu, któremu służył i oddawał cześć Anu. Po 9 latach, gdy Anu zaatakował go i zwyciężył, Alalu schronił się w świecie podziemnym, a sługą nowego władcy został K., potomek Alalu. W dziewiątym roku panowania Anu zaatakował K. i ten wystąpił przeciwko Anu. Anu, uciekając, wznosił się do nieba, lecz K. schwytał go za stopy, strącił na ziemię i zębami poszarpał jego genitalia. Gdy K. cieszył się ze swego wyczynu, Anu oznajmił mu, że właśnie został zapłodniony. K. wypluł to, co miał jeszcze w ustach, lecz część nasienia Anu przeniknęła już w jego ciało, w wyniku czego stal się brzemienny trzema straszliwymi bogami (potężny bóg-burza Teszub, Aranzah – nieokiełznana rzeka Tygrys, i czcigodny bóg Taszmiszu). Dalszy tekst tego mitu jest poważnie uszkodzony. Przypuszcza się, że „dzieci Anu”, a przede wszystkim Teszub, wydają wojnę K. i detronizują go. K. starał się jednak odzyskać utraconą władzę. W tym celu zapłodnił swym nasieniem skałę i z tego związku narodził się Ullikummi, istota z diorytu o ludzkich kształtach, której jednakże nie udało się zdetronizować Teszuba. Przeciwstawiając się nowym władcom, K. poślubił Szertapszuruhi – córkę Morza, i został ojcem Heddamu. Centrum kultu K. było miasto Urkisz w pn. Mezopotamii. Stare teogoniczne mity o K. zawierają liczne paralele z młodszą od nich Teogonią Hezjoda, co świadczy o pokrewieństwie tych mitów.

Jestem nauczycielem z długoletnim stażem prowadzenie tego bloga to moja pasja, bardzo to się cieszę, ze trafiłeś na ten serwis, podzielę się z Tobą moją wiedzą dotyczącą świata nauki. Zapraszam do czytania!

KUKUNOCHI

diana

Tyczne bóstwo mieszkające w drzewie, bóg drzewa, mitologiczny syn – Izanagiego i Izanami. K. jest jednym z najważniejszych bóstw drzewa (oprócz niego istnieje wiele bóstw poszczególnych drzew, bóstw liści itp., które w kulcie nie pełnią jednak znaczącej roli). Wg mit. japońskiej, drzewa i liście, podobnie jak skały, pierwotnie potrafiły mówić. Zostały jednak zmuszone do milczenia w momencie, kiedy boski wnuk Ninigi zszedł na ziemię. KUL-OTYR – w mit. mansyjskiej władca podziemnego świata zmarłych i złych duchów zwanych kulami, demiurg, brat Numi- -Toruma. Pod postacią nura wydobył na rozkaz Numi-Toruma zaczątek ziemi z dna praoceanu, a gdy na stworzoną przez brata ziemię wypluł część ukrytej w dziobie pramaterii, powstały góry. Przedstawiany był w wielkim czarnym futrze, którego dotknięcie sprowadzało na człowieka chorobę i śmierć. Uśmiercanie ludzi odbywało się zgodnie z wolą Numi-Toruma; K.-o. otrzymywał od niego spisy mających umrzeć danego dnia, a po wykonaniu zlecenia osobiście przewoził zmarłych łodzią do swoich zaświatów. KULE – 1. w mit. ugryjskiej (mansyjskiej) złe duchy, uosobienie chorób, podlegające władzy Kul-otyra; ich chantyjskie odpowiedniki zwane były m.in. łungami, 2. w mit. komi złośliwe demony podlegające władzy Omola.

Jestem nauczycielem z długoletnim stażem prowadzenie tego bloga to moja pasja, bardzo to się cieszę, ze trafiłeś na ten serwis, podzielę się z Tobą moją wiedzą dotyczącą świata nauki. Zapraszam do czytania!

KUGU-JUMO

filing_images_774fbe8ed048

W mit. maryjskiej najwyższy bóg-stwórca, zwany też po prostu Jumo, uosobienie nieba; wiatr to jego oddech, tęcza – jego łuk. Jako demiurg zlecił swemu młodszemu bratu, Keremetowi (1), pływającemu w postaci kaczora w pierwotnym oceanie, wydobycie spod wody mułu, z którego stworzył ziemię z równinami, pastwiskami i lasami. Gdy Keremet (1) wypluł na nią część mułu, którą wcześniej ukrył w dziobie, powstały góry. Następnie K.-j. stworzył człowieka i wzniósł się do nieba po duszę dla niego, zostawiając na straży psa bez sierści. Keremet (1) skusił strażnika obietnicą futra, uzyskał dostęp do człowieka i opluł go. Po powrocie z nieba stwórca przeklął psa, a człowieka wywrócił na lewą stronę; ludzie są więc podatni na grzechy i choroby z powodu swego, skalanego przez Keremeta (1), wnętrza. Dobre duchy uczynił K.-j. z iskier wykrzesanych z kamienia. Kiedy zasnął, Keremet (1) próbował powtórzyć ów akt stwórczy, ale tym razem z iskier powstały złe duchy. Jako wielkie bóstwo K.-j. posiadał dużo bydła. Otrzymywał też w ofierze zwierzęta białej maści. Za najbardziej odpowiednią ofiarę dla niego uważano białego źrebca, nie używanego jeszcze w pracach polowych.

Jestem nauczycielem z długoletnim stażem prowadzenie tego bloga to moja pasja, bardzo to się cieszę, ze trafiłeś na ten serwis, podzielę się z Tobą moją wiedzą dotyczącą świata nauki. Zapraszam do czytania!